Migdały
Migdały mają dużą wartość odżywczą: 100 g to aż 650 kalorii. Są bogate w sole mineralne, zawierają też witaminę PP. Migdałowce kwitną w kwietniu i w maju, zanim rozwiną się listki. Mają piękne drobne, różowe lub białe kwiatki.
Z migdałów wytłacza się bardzo drogi olej jadalny. Używa się go tylko do produkcji słodyczy wysokiej jakości. Drzewo migdałowca pochodzi z Azji, uprawiane jest głównie w basenie Morza Śródziemnego i w Kalifornii.
Należy do rodziny różowatych, najbliższą jego krewną jest brzoskwinia. Właśnie na pniu brzoskwini po raz pierwszy zaszczepiono rosnące dziko krzewy migdałowe – tak do dziś zakłada się plantacje migdałowców. Uprawiany jest wyłącznie dla nasion, czyli migdałów ukrytych w pestce.
Miąższ owoców, liście i drewno nie są wykorzystywane. Owoce migdałowca są podobne do brzoskwiń, ale mniejsze, owalne, pokrytą meszkiem skórką i dużą, chropowatą pestką. Różnica polega na tym, że owocnia brzoskwini to gruba warstwa soczystego miąższu, zaś migdała jest cienka i skórzasta. Migdały dojrzewają od lipca do października. Zbiera się je, co zrozumiałe, inaczej niż brzoskwinie. Te ostatnie zrywa się pojedynczo, delikatnie, by nie uszkodzić owocu.
Z migdałami nikt się nie pieści: rozkłada się płachty na ziemi i kijami wali w gałęzie drzewa, by owoce spadły. A jeśli skórka i miąższ pęknie, tym lepiej. W Grecji kwiat migdałowca jest symbolem nowego życia. Do pieczenia najsłynniejszego wiedeńskiego deseru, tortu linckiego, zamiast mąki używa się migdałów, drobno zmielonych wraz ze skórką. W Hiszpanii popularnym napojem orzeźwiającym jest horchiata (orszada): mleko zmiksowane z siekanymi migdałami, z dodatkiem miodu i cynamonu.
Na rynku dostępne są słodkie i gorzkie migdały. Słodkie używane są do wypieków i produkcji marcepanu. Pieczone i zanurzone w karmelu są wyrafinowaną przekąską. Gorzkie migdały stosuje się w niewielkich ilościach do przyprawiania niektórych potraw.
Migdały należy koniecznie przechowywać w suchym i chłodnym miejscu, ponieważ w innych warunkach szybko miękną, wilgotnieją i tracą swój charakterystyczny smak.