kminek zwyczajnyWłaściwości lecznicze kminku są znane już od wieków. Stosowano go w leczeniu dolegliwości wątroby i wierzono w jego moc odpędzania złych duchów. Ceniono go także za walory smakowe.

Kminek zwyczajny, zwany też kminem pospolitym lub karolkiem, jest dwuletnią rośliną, uprawną lub dziko rosnącą. Występuje w Europie oraz Azji. W Polsce można go spotkać na łąkach i pastwiskach. Łodyga dorasta nawet do 1 m wysokości. Od maja do lipca kminek kwitnie białymi lub różowymi, drobnymi kwiatami.

W warunkach domowych kminek ma zastosowanie przede wszystkim jako przyprawa do mięs i kapusty. Chętnie dodawany jest również do pieczywa i serów. Stanowi także składnik nalewek alkoholowych.

Surowce lecznicze

W lecznictwie zastosowanie ma owoc, zbierany w czerwcu i lipcu, oraz pozyskiwany z niego olejek kminkowy.

Właściwości i działanie

Składniki lecznicze zawarte w surowcu to olejek eteryczny z karwonem, decydującym o specyficznym smaku kminku, flawonoidy, garbniki, związki białkowe i cukry. Olejek kminkowy pobudza wy­dzielanie soków trawiennych, działa wiatropędnie, przeciwgrzybicznie i przeciwbakteryjnie.

Stosowanie

Napar przygotowany z 1 łyżki rozdrobnionych owoców zalanych szklanką wrzątku, stosuje się przy zaburzeniach trawienia, odbijaniu, wzdęciach, a także przy braku apetytu. Należy pić 1/2 szklanki płynu po posiłkach.

Preparaty

Owoce kminku wchodzą w skład wielu mieszanek ziołowych, m.in.: Digestosanu i Normosanu oraz tabletek Digesflos. Wyciąg z surowca jest składnikiem preparatu Rhelax i proszku Gastrochol.