Właściwości lecznicze tymianku znali już starożytni Grecy. Cenili go również jako roślinę miododajną i przyprawową.

Wizytówka

Tymianek pospolity znany jest również jako tymianek właściwy lub macierzanka tymianek. Ta aromatyczna krzewinka w stanie naturalnym występuje w obszarze śródziemnomorskim. Uprawiana jest w Polsce i w wielu innych krajach Europy i Ameryki Północnej. Roślina osiąga wysokość 40 cm, ma drobne liście z podwiniętymi brzegami i różowe kwiaty, kwitnące od czerwca do sierpnia. Współcześnie również jest używana jako przyprawa, uszlachetniająca smak pasztetów, mięs, farszów, sosów i zup.

Surowce lecznicze

Surowcem leczniczym tymianku pospolitego jest ziele tymianku, zbierane w okresie kwitnienia oraz pozyskiwany z ziela olejek tymiankowy.

Właściwości i działanie

W zielu obecny jest olejek eteryczny z tymolem, karwakrolem, linalolem i borneolem. Oprócz niego występują flawonoidy, garbniki, trójterpeny, fenolokwasy i substancja goryczowa. Wyciąg z ziela ma właściwości dezynfekujące, wykrztuśne i rozkurczające. Surowiec stosowany zewnętrznie działa, przeciwzapalnie. Olejek tymiankowy, powstały przez destylację z ziela, wykazuje działanie antyseptyczne. Tymol jest silnym środkiem bakteriobójczym.

Stosowanie

W warunkach domowych z leczniczych właściwości tymianku korzysta się, stosując napary, okłady, kąpiele, inhalacje lub płukanki z ziela. Napar z tymianku jest zalecany na gazy, wzdęcia, odbijanie się i złe trawienie. Wypijany przed posiłkami pobudza apetyt. Stosuje się go również przy suchym kaszlu. Krople lub syrop zaleca się na schorzenia górnych dróg oddechowych. Zewnętrznie okłady nasączone odwarem stosuje się na niewielkie rany, trądzik i łojotokowe zapalenie skóry. Napar jest także używany do płukania jamy ustnej w stanach zapalnych dziąseł.

Dodany do kąpieli wykazuje działanie odkażające. Kąpiel taka jest zalecana również w ogólnym osłabieniu organizmu, przy czym zamiast naparu z ziela można do niej dodać olejek tymiankowy. Olejek stosuje się również do płukanek w zapaleniu migdałków i dziąseł. Zgniecione liście tymianku można przykładać na rany i miejsca po ukąszeniu owadów. Napar z ziela tymianku stosuje się u dzieci przeciw owsikom. Przygotowuje się go z 15 g ziela tymianku i 10 g kwiatów wrotycza na 1 litr wrzącej wody. Po 20 min pozostawienia pod przykryciem płyn przecedzą się, studzi i używa do lewatywy.

Preparaty

Wyciąg tymiankowy jest składnikiem wielu syropów, m.in.: Tussipectu, Herbapectu. Nalewka z ziela tymianku wchodzi w skład syropu Bronchicum. Ziele tymianku jest składnikiem licznych mieszanek, m.in.: Septosanu i Prostaflosu. Doustne stosowanie olejku tymiankowego i tymolu wymaga konsultacji z lekarzem.